ASF–UK's work in Antakya, in Türkiye's Hatay province, supports community-led recovery after the February 2023 earthquakes, advocating for a reconstruction that puts people at its centre. As part of the Change by Design programme, we have been running public forums, community planning workshops and action research with local communities, civil society organisations and local authorities.
Our work centres on “living heritage”: the dynamic interplay of tangible and intangible elements, from places and practices to knowledge and memories, that gives a place its meaning and holds a community together. This approach recognises how people have shaped their neighbourhoods and cities over time, through everyday practices, adaptive transformation, and mutual support. It also widens who counts as knowledgeable, bringing into planning conversations the perspectives of marginalised communities and the everyday places and practices that official plans often overlook.
A living heritage lens links reconstruction to livelihoods and social practices, planning and land rights, landscape and ecological restoration, and memory and belonging. By offering common ground for residents, grassroots groups, civil society organisations and local authorities to engage with one another, it supports Antakya's inhabitants in advocating for a participatory reconstruction.
ASF-UK'nin Türkiye'nin Hatay ilinin Antakya ilçesinde yürüttüğü çalışmalar, Şubat 2023 depremlerinin ardından toplulukların öncülük ettiği iyileşme sürecini desteklemekte ve insanları merkeze alan bir yeniden inşa yaklaşımını savunmaktadır. Change by Design (Tasarım Yoluyla Değişim) programı kapsamında yerel topluluklar, sivil toplum kuruluşları ve yerel yönetimlerle birlikte halka açık forumlar, topluluk temelli planlama atölyeleri ve eylem araştırmaları yürütüyoruz.
Çalışmalarımızın odağında, bir yere anlamını veren ve topluluğu bir arada tutan, mekânlardan pratiklere, bilgi birikiminden anılara uzanan somut ve somut olmayan unsurlar arasındaki dinamik etkileşimi ifade eden “yaşayan miras” bulunuyor. Bu yaklaşım, insanların mahallelerini ve kentlerini zaman içinde gündelik pratikler, uyarlanabilir dönüşümler ve karşılıklı dayanışma yoluyla nasıl şekillendirdiklerini dikkate alır. Aynı zamanda kimin bilgi sahibi kabul edildiğine ilişkin anlayışı genişleterek marjinalleştirilmiş toplulukların bakış açılarını ve resmî planlarda çoğu zaman göz ardı edilen gündelik mekânları ve pratikleri planlama tartışmalarına dahil ediyor.
Yaşayan miras perspektifi, yeniden inşa sürecini geçim kaynakları ve toplumsal pratiklerle, planlama ve arazi haklarıyla, peyzaj ve ekolojik onarımla, hafıza ve aidiyetle ilişkilendiriyor. Bölge sakinlerinin, taban örgütlerinin, sivil toplum kuruluşlarının ve yerel yönetimlerin bir araya gelerek iletişim kurabilecekleri ortak bir zemin sunuyor. Böylece Antakyalıları katılımcı bir yeniden inşa sürecini savunmaları konusunda destekliyor.
